23 Φεβρουαρίου 2011. Τυνησία, Αίγυπτος, Λιβύη.. Ένας επαναστατικός αέρας φυσά στη Μεσόγειο συμπαρασύροντας στο πέρασμα του καθεστώτα στο χρόνο ριζωμένα. Η αυξημένη οικονομική καχεξία "ξυπνά" τις απαιτήσεις των ανθρώπων για ένα καθάριο ουρανό` για ελευθερία, δημοκρατία, ανθρωπισμό. Το facebook, το twitter, το Al Jazeera "επικοινωνούν" τα "θέλω" αυτά μέσα στην ίδια τη βορειοαφρικανική κοινότητα αλλά και συστήνουν τους ανθρώπους αυτούς με τη δυτική πολιτισμική πραγματικότητα. Έστω και αυτό το δυτικό "φαίνεσθαι" δημοκρατίας και ελευθερίας, που κρυφοκοιτούν μέσα από την κλειδαρότρυπα των παγκόσμιων μέσων ενημέρωσης, είναι γι' αυτούς ονειρικό, είναι ο συλλογικός τους πόθος. Αρκεί ως πρώτη ύλη για ένα πείραμα δημοκρατίας, για μία δοκιμασία ανθρώπων, κουλτούρας, ιστορίας. Ο δρόμος άνοιξε, ο χρόνος κατασκοπεύει..Αθήνα.. Η πλατεία "Ταχρίρ" σύμβολο δημοκρατικού αγώνα. Ξεσηκώνει στους δρόμους ανθρώπους άλλους, με "μνημονιακές" ανησυχίες και στενότερες τσέπες. Στήνει ένα "πετροπόλεμο" και στο στόχαστρο βάζει έναν τρίτο, μεσάζοντα, αυτόκλητο σωτήρα` την κυβέρνηση και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Αφήνει στην απ' έξω, όμως, δύο άλλα βασικά πρόσωπα της σημερινής μας τραγωδίας: τη ληστρική παγκόσμια αγορά και τον "κακό" μας εαυτό. Οι διαθέσεις και η τακτική της πρώτης ( τραπεζικές εκθέσεις-κόλαφος για την ελληνική οικονομία, εχθρικά διακείμενη και υποκινούμενη διεθνής αρθρογραφία-παπαγαλογραφία), στις αρχές του περασμένου έτους, μεγιστοποίησαν το ελληνικό πρόβλημα και οδήγησαν σε εναντίον μας παιχνίδια κερδοσκοπίας, ενώ η μεταπολιτευτικά αυτοκτονική προεργασία του δεύτερου ( διόγκωση δημοσίου τομέα, υπέρ-δανεισμός, φοροδιαφυγή κ.τ.λ.) έδωσε τα αναγκαία άλλοθι για την κατακρεούργηση που συντελείται. Όχι ότι και οι άλλοι δύο σημερινοί μας στόχοι δεν έχουν τωρινό μερίδιο ευθύνης, πόσω μάλλον. Η μεν ελληνική κυβέρνηση υπέρ-προέβαλλε τον "κακό" μας εαυτό στο εξωτερικό, ολιγώρησε αδικαιολόγητα επί μακρό χρονικό διάστημα και έθεσε, χωρίς λαική νομιμοποίηση, τη χώρα σε "καθεστώς" μνημονίου. Το δε Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, εκμεταλλευόμενο τη διαμορφωμένη ατμόσφαιρα, ανέλαβε καθήκοντα masterchef με συνταγές λιτότητας αγνώστου αποτελέσματος. Καθόλου, βέβαια, δεν μπορεί να αποκλειστεί ότι στην ελληνική εκδοχή του game over Ε.Κ.Α.Β. (Δ.Ν.Τ.), προστρέχοντες σε βοήθεια διερχόμενοι οδηγοί (κυβέρνηση) και όχημα κινούμενο στο αντίθετο ρεύμα (διεθνείς κερδοσκόποι) δεν προκαταβάλλουν όλοι τους την θανατηφόρα πρόσκρουση του ημιπαράνομης πορείας οχήματος του ελληνικού λαού. Η ιστορία θα δείξει..
Μέχρι τότε, όμως, πέρα απ' το να σφυροκοπούμε προσωπεία τύπου κυβέρνησης-τρόικας ας αφουγκραστούμε και λίγο τα διαχρονικά πρόσωπα της κατρακύλας.FIGHT THE REAL ENEMY, άλλωστε, λένε..
ο κυριαρχος υπεροχος ,ιστορικος κλπ κλπ λαος μας εφερε ως εδω και κανεις αλλος..μονοι μας κλεβαμε την δεξια τσεπη με το αριστερο χερι και αντιστροφως 30-35 χρονια τωρα.... παραγουμε πρωτοκολλητες,σφραγιδοκολλητες,αφισοκολλητες και συμβασιουχους η μονιμους στο δημοσιο(στενο-ευρυτερο κλπ..)αυτο ηταν το καροτο και μας κακοφαινεται που ακολουθει το μαστιγιο σαν κακομαθημενα ανευθυνα μειρακια.... δυστυχως ο παγκαλος ΔΕΝ εχει δικιο... μακαρι να ειχε... γιατι?? γιατι απλα ο λαος στηριζε το γδυσιμο της χωρας και δεν ετρωγε τις μεριδες ... και δαρμενος δλδ και μαλ...ας....
ΑπάντησηΔιαγραφήΝαι δυστυχώς αυτή η "δημοκρατική" νομιμοποίηση του "πάρε-δώσε" οδήγησε σε μία μορφή συλλογικής ενοχοποίησης. Είναι εύκολο, όμως, ένας λαός να αντιστέκεται σε τέτοια κελεύσματα της πολιτικής εξουσίας χωρίς την απαιτούμενη προπαιδεία; Είναι ένα ερώτημα..
ΑπάντησηΔιαγραφήΤο μαστίγιο, πάντως, παίρνει και τα ξερά αλλά και τα χλωρά..