Live (y)our myth in Greece!

Το θέμα θα εξεταστεί χρησιμοθηρικά. Τι δίνει ο ένας, τι ο άλλος και στη σούμα βλέπουμε.. το αντικείμενο του παζαριού; "Εθνικοί μύθοι" και "εθνικές" αλήθειες. Αφορμή, βεβαίως, στέκεται η πρόσφατη "αναψηλάφηση" των ιστορικών γεγονότων της Ελληνικής Επαναστάσεως μέσα απ’ το ντοκιμαντέρ του ΣΚΑΙ "1821". Η σαφής οριοθέτηση μεταξύ μύθου και αλήθειας επαφίεται στην ίδια την ιστορική επιστήμη` η διενέργεια, άλλωστε, του εν λόγω μαθήματος κατά τα σχολικά μας χρόνια μόνο αυθάδεις θα μπορούσε να μας αναδείξει στην όποια απόπειρά μας να συμμετάσχουμε στο "ξεσκαρτάρισμα" της γνώσης της ιστορικής..

Οι "εθνικοί μύθοι" συντηρούν το έθνος, λένε. Ακόμα και αν περιέχουν υπερβολή ή ψέμα, κρατάνε το "άρμα" της κοινωνίας προσδεδεμένο σε στόχους υψηλούς. Ένα ένδοξο παρελθόν κρατά ψηλά, άλλωστε, τον πήχη για το παρόν, δημιουργεί προσδοκία επιτυχίας, "θερμαίνει" την ελπίδα. Μεγάλα οράματα υλοποιούνται, μεγάλα εμπόδια ξεπερνιόνται` κι όλα αυτά με την ευλογία του και μόνο. Αυτό, βέβαια, πέρα από ένδοξο είναι και κοινό` τους "αγκαλιάζει" όλους. Οι κοινωνίες ενώνονται σαν μια γροθιά στο "εσωτερικό" τους κι προστατεύονται απ' το (αόρατο πολλές φορές) "εξωτερικό" τους..πολλά τα καλά δηλαδή..

Κι οι "εθνικές" αλήθειες τι κάνουν; "Συμβάλλουν στην κατάκτηση της γνώσης και της αυτογνωσίας, οδηγούν σε μια κατάσταση ισορροπίας κ.τ.λ. κ.τ.λ. κ.τ.λ.". Και τι να τα κάνουμε αυτά; Τρώγονται ή μπα; Γιατί άμα δεν τρώγονται, να ξενερώσουμε επί τόπου..

Η κατάστασή μας, ωστόσο, όσο τραγικό κι αν ακούγεται, μοιάζει με τα πυρηνικά εργοστάσια της Ιαπωνίας. Για χρόνια μπορεί να παράγουμε μεγάλα ποσά ενέργειας χωρίς μεγάλη περιβαλλοντική επιβάρυνση κι όμως αρκεί μια στιγμή, ένας σεισμός, ένα τσουνάμι, για να πάρει στο πέρασμά του τα εργοστάσια, την ενέργεια, τον ανθρώπινη στέγη, τον άνθρωπο... Οι "εθνικοί μύθοι", δηλαδή, μπορεί για χρόνια ολάκερα να' ναι βολικοί, χρήσιμοι, επωφελείς. Αρκεί, όμως, μία απομυθοποίησή τους, μία αποκάλυψη του ψεύδους τους ή της υπερβολής τους για να διαλυθούν κοινωνίες, στόχοι, οράματα.. όταν όλα είναι χτισμένα πάνω τους, όταν όλα εξαρτώνται απ' αυτούς.

Έτσι, η πλάστιγγα γείρει προς την αλήθεια, την "εθνική". Μπορεί να στέκεται γυμνή, ακαλλώπιστη, άχαρη, αλλά μακροπρόθεσμα αποδεικνύεται η πιο λυσιτελής. Αυτή η διαδικασία της ενδοσκόπησης, στην οποία υποβάλλει, εξοικειώνει τα έθνη με την ιστορική πραγματικότητα, τα κάνει να αντιληφθούν τις δυνάμεις που όντως "κουβαλούν" και έτσι τα "χαλυβδώνει" ισχυρότερα απέναντι στις προκλήσεις που τα περιμένουν..

Σκεφτείτε μόνο το εξής απλό και πρόσφατο: Αν όλα αυτά τα χρόνια αντί να ζούμε στο "μύθο της Ευρώπης" μαγειρεύοντας αστακούς, σολομούς αλλά και δημοσιονομικά στοιχεία, καθόμασταν να διακρίνουμε την αλήθεια απ' το ψέμα, τα φράγκα απ' τις δραχμές, πόσο καλύτερα ίσως θα 'ταν τα πράγματα σήμερα.. πόσο!