"Είδες ο δικός σου όλο Αράχωβα την βγάζει και φέτος` αφού τα 'χει ας τα ξοδέψει!"
"Ποιος τα 'χει ρε; Δικά του είναι;"
"Ε ποιανού; Δικά του` άντε και των γονιών του!"
"Η πίτα είναι τόσο μεγάλη όσο και οι διαθέσιμοι πόροι. Ο πλούτος στηρίζεται στους πόρους. Από το σημείο που αυτοί δεν υπάρχουν, δεν μπορεί να παραχθεί και πλούτος. Πεπερασμένη η ύλη, οπότε.."
"Να το χέσω ένα σύστημα που στηρίζεται στην ικανότητα αγνοώντας την ανθρώπινη ανάγκη. Ας πεθάνει ο δίπλα σου και εσύ ας βγάζεις τα εκατομμύριά σου δηλαδή; Συλλογικά ποια η σκοπιμότητα μιας τέτοιας πρακτικής;"
"Μα γι' αυτό "μετριάζουμε" το άτεγκτο καπιταλιστικό σύστημα, αν και unfair, με δομές σοσιαλιστικές, αυτές του κράτους πρόνοιας ας πούμε. Απ' την άλλη, η ικανότητα δεν είναι πηγή δημιουργίας; Δεν είναι αυτή που θα πάει την ανθρωπότητα μπροστά, θα παραγάγει γνώση και κουλτούρα;"
"Ωραία, αλλά γιατί να συνδέεται απαραίτητα με το χρήμα; Δεν μπορεί να συνδέεται με μη χρηματικές αξίες; Με την ικανοποίηση για την ίδια τη γνώση, για την ίδια την προσφορά στον "πλησίον" και στο σύνολο εν γένει; Γιατί στη Σοβιετική Ένωση δεν παρήγετο γνώση, δεν ανταγωνιζόντουσαν τις Η.Π.Α. στα "διαστημικά"; Το έκαναν για το χρήμα, δηλαδή, οι επιστήμονες αυτοί; Όχι βέβαια!"
"Ναι αλλά και ο πολιτισμός είναι το ένδυμα` το σώμα, δυστυχώς ή ευτυχώς, είναι η "γνωστή" ανθρώπινή μας φύση..χωρίς αυτή δεν πάμε πουθενά! Το θέμα είναι πώς θα μάθεις; Ανάλογα με τις προσλαμβάνουσες σου είτε θα δώσεις βάρος στ' ένα είτε στ 'αλλο..όλα θέμα παιδείας τελικά..".
Να πώς μια φιλική συζήτηση χωρίς "ταμπού" και ετικέτες ("καπιταλισμός" και "σοσιαλισμός" αναφέρθηκαν δυο-τρεις φορές μόνο..) μπορεί να πραγματευτεί ένα τόσο "πολυφορεμένο" θέμα, όσο αυτό της πάλης του σοσιαλισμού με τον καπιταλισμό. Σαν συζήτηση σε προκαλεί να αντιδράσεις, να συμφωνήσεις, να διαφωνήσεις..παίρνεις τη σκυτάλη και συνεχίζεις..έτσι, όμως, είναι ο διάλογος` ο καθένας συνεισφέρει με τις θέσεις-αντιθέσεις του όχι σε μία παράλληλη, αλλά σε μία "οιονεί" τέμνουσα πορεία` στόχος δεν είναι να πούμε τα δικά μας, να εντυπωσιάσουμε και να φύγουμε, όπως ήρθαμε. Στόχος είναι να πάρουμε όσα περισσότερα μπορούμε και ναι, αν μπορούμε, να φτάσουμε πέρα από ενδόμυχες αλληλοαναγνωρίσεις και σε έκφραση ενός κοινώς εκπεφρασμένου συμπεράσματος. Είθε! Η σκυτάλη σε σας και την κρίση σας...
"Ποιος τα 'χει ρε; Δικά του είναι;"
"Ε ποιανού; Δικά του` άντε και των γονιών του!"
"Αμ δεν είναι έτσι..τα πολλά λεφτά είναι κλεψιμέικα. Ή τα κλέβεις με τη "βούλα" ή τα στερείς απ' τον διπλανό σου, οπότε και πάλι κλέψιμο περνιέται.."
"Κάτσε ρε! Όποιος ζει, δηλαδή, μες στη χλιδή πρέπει απαραιτήτως να νιώθει τύψεις που στερεί μέρος της από κάποιον άλλον; Έτσι, όπως τα λες, είναι σαν η πίτα να 'ναι κλειστή, να 'χει πάντα συγκεκριμένο αριθμό κομματιών. Πιο μεγάλη δε γίνεται να 'ναι;"
"Η πίτα είναι τόσο μεγάλη όσο και οι διαθέσιμοι πόροι. Ο πλούτος στηρίζεται στους πόρους. Από το σημείο που αυτοί δεν υπάρχουν, δεν μπορεί να παραχθεί και πλούτος. Πεπερασμένη η ύλη, οπότε..""Μα η σύγχρονη οικονομία είναι αυτή που έχει ξεπεράσει το επίπεδο της ύλης και έχει καταλήξει να εμπορεύεται "αέρα..κοπανιστό". Δε χρειάζεται αναγκαία την ύλη, μπορεί ν' αναπτυχθεί και χωρίς.."
"Άμα ήταν έτσι ακριβώς, θα 'μασταν όλοι πλούσιοι. Βλέπεις, όμως, ότι δεν ισχύει κάτι τέτοιο. Πάντα οι πλούσιοι είναι ορισμένοι, με μικρές αυξομειώσεις και εναλλαγές. Αυτοί απολαμβάνουν και τη "μερίδα του λέοντος"."
"Εε είναι και αξιοκρατικό το σύστημα! Τι όλοι; Mπάτε σκύλοι αλέστε; Όποιος είναι ικανός θα βγάλει και ναι, θα πάει και το ταξιδάκι του στην Αράχωβα αν μπορεί!"
"Να το χέσω ένα σύστημα που στηρίζεται στην ικανότητα αγνοώντας την ανθρώπινη ανάγκη. Ας πεθάνει ο δίπλα σου και εσύ ας βγάζεις τα εκατομμύριά σου δηλαδή; Συλλογικά ποια η σκοπιμότητα μιας τέτοιας πρακτικής;"
"Μα γι' αυτό "μετριάζουμε" το άτεγκτο καπιταλιστικό σύστημα, αν και unfair, με δομές σοσιαλιστικές, αυτές του κράτους πρόνοιας ας πούμε. Απ' την άλλη, η ικανότητα δεν είναι πηγή δημιουργίας; Δεν είναι αυτή που θα πάει την ανθρωπότητα μπροστά, θα παραγάγει γνώση και κουλτούρα;"
"Ωραία, αλλά γιατί να συνδέεται απαραίτητα με το χρήμα; Δεν μπορεί να συνδέεται με μη χρηματικές αξίες; Με την ικανοποίηση για την ίδια τη γνώση, για την ίδια την προσφορά στον "πλησίον" και στο σύνολο εν γένει; Γιατί στη Σοβιετική Ένωση δεν παρήγετο γνώση, δεν ανταγωνιζόντουσαν τις Η.Π.Α. στα "διαστημικά"; Το έκαναν για το χρήμα, δηλαδή, οι επιστήμονες αυτοί; Όχι βέβαια!"
"Ντάξει μπορεί να συνδέεται μ' άλλα αξιακά μεγέθη, αλλά δεν παύει να αναγνωρίζεται ως πηγή της ανθρώπινης ικανοποίησης..αν όχι, κάτι τέτοιο θα ήταν αντίθετο στην ίδια την ανθρώπινη φύση! Δε θα 'ταν;"
"Όσο ουτοπικό κι αν ακούγεται, πάντως, θα μπορούσε κανείς να συμβάλλει μέσα στην κοινωνία με βάση ναι μεν την ικανότητά του, αλλά προς χάριν εκείνου που 'χει τη σχετική ανάγκη` όχι απαραίτητα του εαυτού του! Έτσι προτάσσεται, βέβαια, η συλλογικότητα έναντι της ατομικότητας, αλλά αριστοτελικά και μόνο, η ατομικότητα θα βρει την ευημερία της μέσα απ' την ευημερία της συλλογικότητας.
Όσο για την ανθρώπινη φύση, χαθήκαμε αν την αφήναμε να ελέγχει αυτή και μόνο ολόκληρη τη ζωή μας. Θα επικρατούσε "ζούγκλα". Όχι, βέβαια, ότι το υπάρχον οικονομικό σύστημα δεν ευνοεί-στηρίζεται στην ίδια την ανθρώπινη φύση...αλλά φαντάσου μια ολόκληρη ανθρώπινη πραγματικότητα χωρίς "πολιτισμό", χωρίς αυτό το κάτι παραπάνω, μέσα στο οποίο περιλαμβάνεται και αυτό το αίσθημα αλληλεγγύης, ο "ανθρωπισμός".."
"Ναι αλλά και ο πολιτισμός είναι το ένδυμα` το σώμα, δυστυχώς ή ευτυχώς, είναι η "γνωστή" ανθρώπινή μας φύση..χωρίς αυτή δεν πάμε πουθενά! Το θέμα είναι πώς θα μάθεις; Ανάλογα με τις προσλαμβάνουσες σου είτε θα δώσεις βάρος στ' ένα είτε στ 'αλλο..όλα θέμα παιδείας τελικά..".
Να πώς μια φιλική συζήτηση χωρίς "ταμπού" και ετικέτες ("καπιταλισμός" και "σοσιαλισμός" αναφέρθηκαν δυο-τρεις φορές μόνο..) μπορεί να πραγματευτεί ένα τόσο "πολυφορεμένο" θέμα, όσο αυτό της πάλης του σοσιαλισμού με τον καπιταλισμό. Σαν συζήτηση σε προκαλεί να αντιδράσεις, να συμφωνήσεις, να διαφωνήσεις..παίρνεις τη σκυτάλη και συνεχίζεις..έτσι, όμως, είναι ο διάλογος` ο καθένας συνεισφέρει με τις θέσεις-αντιθέσεις του όχι σε μία παράλληλη, αλλά σε μία "οιονεί" τέμνουσα πορεία` στόχος δεν είναι να πούμε τα δικά μας, να εντυπωσιάσουμε και να φύγουμε, όπως ήρθαμε. Στόχος είναι να πάρουμε όσα περισσότερα μπορούμε και ναι, αν μπορούμε, να φτάσουμε πέρα από ενδόμυχες αλληλοαναγνωρίσεις και σε έκφραση ενός κοινώς εκπεφρασμένου συμπεράσματος. Είθε! Η σκυτάλη σε σας και την κρίση σας...
Η φύση του ανθρώπου είναι να επιδιώκει το συμφέρον του με τρόπο κοινωνικά αποδεκτό στο πλαισιο κάποιων κανόνων. Η ύπαρξη κοινωνικού κράτους και κράτους δικαίου είναι σύμφυτες με αυτή, αλλά η ισοποπέδωση που επιβάλλει ο κομμουνισμός όχι μόνο είναι καταπιεστική αλλά και ως αντίθετη στη φύση του ανθρώπου δεν είναι δυνατόν να εφαρμοστεί αποτελεσματικά. Γι αυτό και ο κομμουνισμός απέτυχε. Οσο για την ύπαρξη φτωχών που εξακολουθεί και στην εποχή μας, πρέπει να επισημάνουμε ότι παρά την ύπαρξη ανισοτήτων ακόμη και οι φτωχοί ζουν σήμερα καλύτερα από παλιά. Αιτία είναι η γενικότερη οικονομική πρόοδος την οποία έχει προκαλέσει το σύγχρονο οικονομικό σύστημα.
ΑπάντησηΔιαγραφή